sait

sait
ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΑΙΤ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013

Η Πρόταση του Παναθηναϊκού για το νέο γήπεδο της Λεωφόρου

            Η Πρόταση του Παναθηναϊκού
            για το νέο γήπεδο της Λεωφόρου

H μακετα για το νέο γήπεδο της Λεωφόρου.

Γήπεδο 44.000 θέσεων στην ιστορική έδρα του Παναθηναϊκού, με συνολικό κόστος κοντά στα 95 εκατ. ευρώ, είναι η πρόταση του «Παναθηναϊκού Κινήματος», όπως αυτή παρουσιάστηκε στη χθεσινή εκδήλωση.


Όσοι βρέθηκαν στη χθεσινή παρουσίαση έμειναν εντυπωσιασμένη από το βίντεο που προβλήθηκε για το νέο γήπεδο του «τριφυλλιού», το οποίο υπολογίζεται πως θα έχει κόστος 75 εκατ. ευρώ συν 30% από απαλλοτριώσεις (άρα κοντά στα 95 εκατ. ευρώ).

Οι προτάσεις του «ΠΑΝ.ΚΙ» για το νέο γήπεδο έχουν ως εξής:

Στροφή του γηπέδου κατά 90 μοίρες, ώστε «να γίνει μια μεταφορά σε όμορη θέση 14 στρεμμάτων. Να γίνει μετεγκατάσταση των σχολικών κτιρίων στα προσφυγικά και να προστατευτεί έτσι και η ιστορική τους σημασία για τη χώρα μας», όπως δήλωσε ο αρχιτέκτονας του έργου, Κίμων Βενέρης.


 Υπάρχει πρόβλεψη για μελλοντική κατασκευή πεζογέφυρας αν αυτή χρειαστεί.


Θα είναι ένα γήπεδο 44.000 θέσεων με 42 σουίτες, 1.000 θέσεις πάρκινγκ, αίθουσες για όλα τα τμήματα του Ερασιτέχνη.


Αίθουσες για τα γραφεία του Ερασιτέχνη και της ΠΑΕ.

Η είσοδος εντός του γηπέδου θα γίνεται από 24 θύρες στο ύψος της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.


Το γήπεδο θα είναι σε δύο διαζώματα ενώ ο αγωνιστικός χώρος θα βυθιστεί 8,5 μέτρα για να μην επιβαρυνθεί.

Η κάθε θύρα χωρίζεται σε δύο διαζώματα. Ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί στα άτομα με ειδικές ανάγκες, ώστε να μπορούν να εξυπηρετηθούν.


Θα υπάρχει και μουσείο μέσα στο γήπεδο, το οποίο θα είναι σε άμεση επαφή με το πέταλο της Θύρας 13.
Αξίζει, πάντως, να σημειωθεί ότι τα σχέδια του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού είναι από ομάδα αρχιτεκτόνων που δηλώνουν οπαδοί του «τριφυλλιού
                 
ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΑ ΓΗΠΕΔΟ

                  Το Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας




Το Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας είναι γήπεδο ποδοσφαίρου και η έδρα της ομάδας του Παναθηναϊκού. Από το 1981 το επίσημο όνομα του γηπέδου είναι Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης. Στο γήπεδο αυτό ο Παναθηναϊκός έχει δώσει τα περισσότερα παιχνίδια στην ιστορία του. Στα προπονητήρια που βρίσκονται κάτω από τις κερκίδες του γηπέδου προπονούνται πολλά από τα ερασιτεχνικά τμήματα του Παναθηναϊκού.

Τοποθεσία

Το γήπεδο βρίσκεται στην ομώνυμη λεωφόρο σε μικρή απόσταση από τον Άρειο Πάγο, το κτίριο της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αθηνών και απέναντι από τις προσφυγικές πολυκατοικίες. Η πρόσβαση γίνεται με τα λεωφορεία και τρόλεϊ που περνούν από τη λεωφόρο όπως και από τον παρακείμενο σταθμό Αμπελοκήπων του μετρό.

Ιστορία
Προπολεμική περίοδος
Στις 8 Μαρτίου του 1922 ο Δήμος Αθηναίων παραχώρησε το χώρο στον Παναθηναϊκό «διά την ανέγερσιν χώρου αθλοπαιδιών». Την ίδια χρονιά ξεκίνησαν οι πρώτες έργασίες για την κατασκευή του γηπέδου. Το 1924 το γήπεδο της Λεωφόρου ήταν το μοναδικό στη χώρα που μπορούσε να φιλοξενήσει 6.000 θεατές. Από το 1928 το γήπεδο είχε ξύλινες κερκίδες. Το 1930 ο Παναθηναϊκός κατακτά το πρώτο του Πρωτάθλημα Ελλάδας στο ποδόσφαιρο, ενώ στο γήπεδο της Λεωφόρου σημειώθηκε το μεγαλύτερο σκορ σε αγώνα Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού με 8-2 την 1η Ιουνίου του 1930. Από το 1931 υπήρξε το πρώτο ελληνικό γήπεδο όπου τοποθετήθηκαν τσιμεντένιες κερκίδες. Επίσης από το 1931 έως το 1984 το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ήταν η επισημη έδρα της Εθνικής Ελλάδος. Το 1936 με απόφαση του δήμαρχου Κωνσταντίνου Κοτζιά το γήπεδο ανακαινίστηκε όμως πολύ σύντομα το γήπεδο επιτάχθηκε λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για να λειτουργήσει ως νοσοκομείο και ορφανοτροφείο.

Περίοδος Κατοχής

Κατά τη διάρκεια της κατοχής, ο διευθυντής του γηπέδου Αντώνης Βρεττός, παρότι το γήπεδο είχε επιταχθεί από τους Ιταλούς, μετέτρεψε τους απρόσιτους χώρους του γηπέδου σε χώρους αντίστασης εξοπλισμένους με ραδιόφωνα, ενώ 4 ημέρες πριν την αποχώρηση των Γερμανών ο Βρεττός ύψωσε την ελληνική σημαία στο γήπεδο. Την άνοιξη του 1942 ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ διοργάνωσαν φιλικό αγώνα για να ενισχύσουν με τα έσοδα του νοσηλεύομενους του νοσοκομείου Σωτηρίας. Οι Γερμανοί επενέβησαν ορίζοντας έναν αυστριακό αξιωματικό διαιτητή, ενώ απαίτησαν μέρος των εσόδων. Οι αρχηγοί των ομάδων Κρητικός και Μαρόπουλος αποφάσισαν να μη γίνει ο αγώνας και οι φίλαθλοι αφού συμφώνησαν προχώρησαν σε επεισόδια αγανάκτησης απέναντι στους κατακτήτες. Ακολούθησε μια από τις μεγαλύτερες αντιπολεμικές διαδηλώσεις, όταν το πλήθος των 15.000 φιλάθλων κατευθύνθηκε προς την Ομόνοια. 1945-1984 Το 1948 γίνεται το πρώτο γήπεδο που διέθετε προβολείς. Το 1950 ξεκίνησε η κατασκευή του πετάλου του Λυκαβηττού σημείο όπου βρίσκεται η ιστορική θύρα 13. Το 1951 τα έργα ολοκληρώθηκαν και αύξησαν τη χωρητικότητα του γηπέδου σε 13.000 θεατές. Επίσης το 1951 ξεκίνησε και η κατασκευή του κολυμβητηρίου του Παναθηναϊκού.

Ο Τάφος του Ινδού

Το 1959 στον χώρο του γηπέδου λειτούργησε και το πρώτο κλειστό γυμναστήριο της Ελλάδας. Πρόκειται για τον λεγόμενο Τάφο του Ινδού, χωρητικότητας 1.500 θεατών. Στα εγκαίνια του κλειστού ένας δημοσιογράφος αστειευόμενος το αποκάλεσε έτσι, λόγω της στενότητας του χώρου (εκείνη την εποχή παιζόταν η ομώνυμη ταινία του Φριτς Λανγκ). Ο Τάφος του Ινδού βρίσκεται κάτω από το ανατολικό πέταλο της Λεωφόρου (θύρες 6-7). Περιστασιακά αποτέλεσε έδρα αρκετών ομάδων, μεταξύ αυτών ήταν ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο Απόλλων Αθηνών και ο Αθηναϊκός. Στις 4 Ιουλίου του 1961 ο Ολυμπιακός φιλοξένησε τη Σάντος για τη διεξαγωγή φιλικού αγώνα στο στάδιο της Λεωφόρου. Ο Ολυμπιακός αναδείχθηκε νικητής με σκορ 2-1 και η νίκη αναφέρεται στον ύμνο της ομάδας. Το 1964 σημειώθηκε από τον Παναθηναϊκό η ανεπανάληπτη κατάκτηση αήττητου πρωταθλήματος με έδρα το γήπεδο της Λεωφόρου. Το ρεκόρ εισιτηρίων σημειώθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1967, σε ένα παιχνίδι μεταξύ Παναθηναϊκού και Μπάγερν Μονάχου, όπου παραβρέθηκαν 29.665 θεατές. Το 1971 με έδρα το γήπεδο της Λεωφόρου έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Από το 1981 το επίσημο όνομα του γηπέδου είναι Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης, έχοντας το όνομα του πρώην πρόεδρου του συλλόγου Απόστολου Νικολαΐδη, στην κοινή χρήση έχει επικρατήσει η ονομασία της «Γήπεδο της Λεωφόρου» ή η «Λεωφόρος».

1984-2008
Το 1984 η έδρα του ΠAO εγκαταστάθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο (ΟΑΚΑ) μέχρι το 2000 με μια μικρή εξαίρεση λίγων μηνών το 1989. Το 2000 η έδρα του ΠΑΟ έφυγε από το ΟΑΚΑ λόγω των έργων ανακατασκευής που γίνονταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Ταυτόχρονα, το γήπεδο της Λεωφόρου ανακαινίστηκε και έτσι ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στην ιστορική του έδρα. Το γήπεδο υπήρξε έδρα της Εθνικής Ομάδας για πολλά χρόνια. Η Εθνική Ελλάδος έδωσε εκεί τους προκριματικούς αγώνες για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004 το οποίο και κατέκτησε στη συνέχεια. Η διοίκηση της ΠΑΕ ΠΑΟ αποφάσισε τον Ιανουάριο του 2007 να επιστρέψει στο «Απόστολος Νικολαΐδης» για την ποδοσφαιρική σεζόν 2007-2008, την τελευταία πριν ο σύλλογος μετακομίσει και πάλι στο ΟΑΚΑ. Το γήπεδο μπάσκετ εξακολουθεί να στεγάζει το τμήμα γυναικείου μπάσκετ του Παναθηναϊκού, καθώς και τις ακαδημίες μπάσκετ και βόλεϊ του συλλόγου.

Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013

ο Μιχάλη Φιλόπουλου ο Γιώργος Α. και Η Χρυσή Αυγή

ο Μιχάλη Φιλόπουλου  ο Γιώργος Α. και Η  Χρυσή Αυγή


Συμμετοχή εκπαιδευτή της Χρυσής Αυγής στη δολοφονία του Μιχάλη Φιλόπουλου σύμφωνα με την κατάθεση του προστατευόμενου “Μάρτυρα Γ” 

Κατηγορία συμμετοχής στη δολοφονία του νεαρού οπαδού του Παναθηναϊκού Μιχάλη Φιλόπουλου τον Μάρτιο του 2007 για τον Γιώργο Α., τον οποίο κατονομάζει ως εκπαιδευτή της Χρυσής Αυγής ο προστατευόμενος “Μάρτυρας Γ”.

Σε βάρος του, σύμφωνα με την Καθημερινή, είχε ασκηθεί δίωξη για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, καθώς και για κατοχή και χρήση εκρηκτικών υλών.
Ο εισαγγελέας που μετείχε στη δίκη για την υπόθεση Φιλόπουλου, Επαμεινώνδας Βρακατσέλης, είχε προτείνει την ενοχή του, ωστόσο το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων τον είχε κρίνει αθώο.

Πλην του Γιώργου Α., εμπλοκή στις έρευνες για τη Χρυσή Αυγή αποκαλύπτεται και για τον Νίκο Α., ο οποίος έχει συμμετοχή σε επεισόδια που έχουν προκαλέσει χούλιγκανς του Παναθηναϊκού.

Τηλεφωνικές του συνομιλίες έχουν καταγραφεί από την Αντιτρομοκρατική, ενώ αναφορά σ’ αυτόν κάνει και ο προστατευόμενος “Μάρτυρας Γ”.
Ειδικότερα, ο Νίκος Α. είχε συλληφθεί στις 12/11/2008 για συμμετοχή σε επίθεση στις εγκαταστάσεις του τηλεοπτικού σταθμού Extra 3, στο Περιστέρι.
Η επίθεση, που είχε γίνει κατά τη διάρκεια εκπομπής της “Θύρας 7″ και είχαν πάρει μέρος 30 χούλιγκανς του Παναθηναϊκού, είχε θεωρηθεί απάντηση των οργανωμένων οπαδών του ΠΑΟ στη δολοφονία Φιλόπουλου στην Παιανία.
Από την κατάθεση του “Μάρτυρα Γ” προκύπτει μάλιστα ότι ο Νίκος Α. είχε μετάσχει σε επίθεση σε σπίτι αλλοδαπών στη Νίκαια, μαζί με τον χούλιγκαν του Ολυμπιακού Γιώργο Α.!
Πηγή Καθημερινή, 

O Γιώργου Α. είχε κατηγορηθεί και ασκηθεί δίωξη για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, καθώς και για κατοχή όπλον και χρήση εκρηκτικών υλών.αυτο ειναι αληθεια ομως αθωωθηκε οπως και αλλοι πολύ που πεφτουν τωρα σε αλλα παραπτωματα και πληρώνουν εστω και αργα...

ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΊΣ ΔΙΑΒΑΣΕ  ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥΣ ΕΤΣΙ ΕΧΕΙ Η ΑΛΉΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΒΓΑΛΕ ΤΑ ΔΙΚΆ ΣΟΥ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Γιατι εγω δεν μπορω να τα καταλάβω αυτά όπως επίσης δεν αναφερεται το ονομα του πουθενα πλην στο κατηγορητήριο και στο βουλευμα (βλεπε φωτο)δηλαδη τοτε δεν τον ήξεραν και τωρα τον εμαθαν οχι τον ήξερα αλλά τώρα τους εκατσε ποιος ηταν ο μιχαλης για να ασχοληθουν μαζι του ενας χουλιγκαν ο οποίος έχασε την ζοιτου Και Σιγά τί έγινε; όσο πωλούσαν τα βιντεακια και η φωτο τα επαιζαν φουλ τα ΜΜΕ και εμπαση περιπτωση ποτε παρακολουθησαν την δικη του μιχαλη με εξαίρεση ορισμενο λίγων πολη λίγων Δημοσιογράφων αυτά τα ολίγα κι οποιος καταλαβε καταλαβε

ΥΣ 1  
Αν λεω αν βοηθουσε τοτε η δικαιοσυν με την προστασια μαρτυρων όπως σήμερα θα βρισκόντουσαν στη φυλακη ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ δεν θα χρειαζοτανε Άλλη να φυγουν  απο την χωρα Άλλη να τρωνε το ξυλο της αρκουδα για να μην μιλήσουν  και  Άλλη απλα    να φοβούνται και έτσι είχαμε αυτό το αποτέλεσμα.

ΥΣ 2
Αν λεω αν ηθελαν θα μπορουσαν να τον καταδικάσουν απο τοτε τα στοιχεια υπήρχαν ομως τον αθωωσαν ρωταω τωρα εγω γιατι γιατι τωρα θυμηθηκαν Εκείνη τὴν δική γιατι..



Δικη Φιλοπουλου:3 ενοχοι κ 20 'αθωοι

Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ Η ΑΛΥΣΙΔΑ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ Η ΑΛΥΣΙΔΑ
 Γ.Χάρος, τραμπούκος προσπαθεί να δικαιολογηθεί 

Σαν πολύ στα ψιλά δεν πέρασε η έκρηξη στα γραφεία του Παναθηναϊκού στα 
Πετράλωνα?

Ε


Είναι καιρός να αποκαλυφθεί ο Μαρινάκης και η κουκούλα του απολιτίκ.
 Ο χάρος είναι ψευδώνυμο του Γιάννη Ανδρόνικου και αδελφός του ΣίμουΑνδόνικου.

 Ο Σίμος Ανδρόνικος ήταν υποψήφιος με την ΧΑ που τώρα έχει διοριστεί στηνβουλή.

Τον (χάρο) τον έπιασε η κάμερα να παρευρίσκεται στην άφιξη των Μιχαλολιάκου,Λαγού στις γυναικείες πτέρυγες του Κορυδαλλού και αμέσως (έτρεξε) να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.
ΕΜΈΝΑ ΚΆΤΙ ΜΟΥ ΘΥΜΊΖΕΙ ΑΥΤΌ.ΑΛΛΆ ΕΊΝΑΙ ΑΛΉ ΙΣΤΟΡΙΑ........

Διαβάστε περισσότερα...Άνεμος Αντίστασης

Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου 2013

Κλινικά νεκρός οπαδός του Παναθηναϊκού

Κλινικά νεκρός οπαδός του Παναθηναϊκού σε επεισόδια αιωνίων στο Μεσολόγγι 


Πληροφορίες  αναφέρουν πως ο νεαρός οπαδός που τραυματίστηκε στα επεισόδια του Μεσολογγίου με τις συγκρούσεις οπαδών των «αιωνίων» είναι κλινικά νεκρός.
Για όσους το αγνοούν, σοβαρά επεισόδια ανάμεσα σε οπαδούς των δυο ομάδων έλαβαν χώρα στο κέντρο του Μεσολογγίου ανάμεσα σε οπαδούς Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού. Σ” αυτά, λοιπόν, τραυματίστηκε στο κεφάλι ο 20χρονος που φέρεται να είναι Αρτινός και να υποστηρίζει τον Παναθηναϊκό με τις πληροφορίες από το Π.Π.Ν. του Ρίου να αναφέρουν πως είναι κλινικά νεκρός.
Τα επεισόδια στο Μεσολόγγι, τι ανέφερε το αρχικό ρεπορτάζ
Σοβαρά επεισόδια ανάμεσα σε οπαδούς του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού έλαβαν χώρα το απόγευμα της Παρασκευής (27/9) στην κεντρική πλατεία του Μεσολογγίου με έναν σοβαρά τραυματία που νοσηλεύεται διασωληνωμένος στο νοσοκομείο της Πάτρας.
Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της ιστοσελίδας, «agriniopress.gr», ομάδα οπαδών του Παναθηναϊκού βρέθηκε πλησίον του συνδέσμου των φίλων του Ολυμπιακού που βρίσκεται στο κέντρο του Μεσολογγίου. Και δεν άργησε να ξεκινήσει η σύρραξη.
 H οπαδοι φίλοι του Παναθηναϊκού επιτέθηκαν στους οπαδούς φίλους του Ολυμπιακού που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο σύνδεσμο. Πετροπόλεμος, φωτοβολίδες, καδρόνια και συγκρούσεις των οπαδών συνέθεσαν το σκηνικό με αποτέλεσμα ένας οπαδός να τραυματιστεί σοβαρά.
Πρόκειται για νεαρό με καταγωγή από την Αρτα που δέχθηκε πέτρα στο κεφάλι και να νοσηλεύεται διασωληνωμένος στο Π.Π.Ν. του Ρίου.
Πριν απο λίγο αστυνομικοί περασαν απο τα καταστήματα και τους ειδοποίησαν να κλείσουν, γιατί υπάρχει φόβος για αντίποινα.
Να σημειωθεί πως στο Μεσολόγγι βρίσκονται παίκτες της ομάδας βόλεϊ του ΠΑΟ για φιλικούς αγώνες.
 περισσοτερα εδω ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΠΟΥΜΠΟΥΛΑ ΟΙ ΛΥΚΟΙ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ
ΚΑΙ ΓΙΑΤΊ ΤΟ ΛΈΩ ΔΕΣ ΕΔΩ

Σάββατο 17 Αυγούστου 2013

Ένα δεκαεννιάχρονο παιδί σκοτώθηκε πηδώντας από ένα τρόλεϊ

Είναι το παιδί σου, ηλίθιε!

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ 

Ένα δεκαεννιάχρονο παιδί σκοτώθηκε πηδώντας από ένα τρόλεϊ για να αποφύγει τον εξευτελισμό της κράτησης και την επιβολή προστίμου διότι δεν είχε εισιτήριο. Ο υπουργός μίλησε για «τζαμπατζήδες» που πρέπει να παταχθούν, ξεχνώντας το πάθημά του πριν τρία χρόνια και πόσο εύκολα θα μπορούσε να επαναληφθεί. Το ίδιο και μια από το γνωστό σινάφι που ενώ ξέρει πολύ καλά να εκδίδεται κατ’ επάγγελμα με αντάλλαγμα ακαδημαϊκούς τίτλους, οφίτσια και «όνομα», κανείς δεν τολμά να την αποκαλέσει πόρνη. Ίσως και να έχουν δίκιο, γιατί δεν την οδηγεί η χειρότερη από όλες τις ανάγκες, η ανάγκη της επιβίωσης, όπως συμβαίνει με τις κοινές πόρνες, αλλά λειτουργεί εκ φύσεως, λες και είναι στα γονίδιά της.

Πώς λοιπόν να μην ειρωνευτεί ένα φυσιολογικό παιδί, έναν κανονικό νέο, που δεν ήθελε να υποστεί τον εξευτελισμό και έτσι έχασε τη ζωή του. Πότε ήταν που τελευταία φορά αισθάνθηκε ντροπή, πότε κατάλαβε στη ζωή της την έννοια της αξιοπρέπειας και του φιλότιμου για να αντιληφθεί την ενέργεια του νέου; Ίσως λίγο πριν προδώσει την αθωότητα της εφηβείας της, αλλά από τότε έχει κυλίσει πολύ νερό στο αυλάκι και η ηθική πώρωση την έχει παραμορφώσει χειρότερα απ’ ότι θα μπορούσε να το κάνει η χειρότερη μορφή οστεοπόρωσης, από την οποία σίγουρα πάσχει.

Το ξέρω ότι αισθάνεσαι λύπη. Είμαι σίγουρος ότι νιώθεις οργή. Όμως αυτό που ίσως να μην κατάλαβες είναι ότι το παιδί αυτό δεν είναι κάποιου άλλου, δεν είναι του γείτονα, είναι το δικό σου. Κοίτα καλά την φωτογραφία του. Κοίτα το ματωμένο πρόσωπο. Αν κοιτάξεις προσεκτικά είμαι σίγουρος ότι θα δεις το δικό σου παιδί. Θα ξαφνιαστείς με το πόσο μοιάζει με το δικό σου παιδί, με το δικό σου αγόρι, με το δικό σου κορίτσι. Έτσι το ένιωσα κι εγώ. Έτσι το ανακάλυψα κι εγώ. Είναι το δικό μου παιδί, που κάλλιστα θα μπορούσε να βρεθεί σε ανάλογη θέση.

Είναι τζαμπαζήδες τα παιδιά μας; Το δικό σου και το δικό μου; Εσύ δεν το ανάθρεψες για να μην δέχεται δημόσιες προσβολές; Εσύ δεν του έμαθες να μην ανέχεται να του συμπεριφέρονται σαν σκουπίδι; Πόσο δύσκολο είναι λοιπόν να βρεθεί σε ανάλογη θέση και να αντιδράσει με ανάλογο τρόπο; Το παιδί λοιπόν που σκοτώθηκε δεν ανήκει αποκλειστικά στην χαροκαμένη του οικογένεια, αλλά σε όλους μας, είναι το δικό μας παιδί.

Μα θα μου πεις, για ένα εισιτήριο; Έτσι νομίζεις; Ότι χάθηκε μια νέα ζωή για ένα εισιτήριο; Όχι φίλε μου. Έχουμε δώσει με τη στάση μας δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στους εαυτούς μας, στα παιδιά μας, στους αγαπημένους μας. Για σκέψου το λίγο. Αν ήθελαν απλά να ελέγξουν την λαθρεπιβίβαση, αρκούσε να δώσουν εντολή στους ελεγκτές να κατεβάζουν στην επόμενη στάση τους παραβάτες. Ούτε πρόστιμα, ούτε διαπληκτισμοί, ούτε κρατήσεις, ούτε τίποτα. Όμως ο στόχος είναι άλλος. Η άσκηση εξουσίας σε βάρος του άτυχου που βρέθηκε χωρίς εισιτήριο. Ειδικά στις μέρες μας που ακόμη και το αντίτιμο ενός απλού εισιτηρίου αποτελεί δυσβάσταχτο βάρος για πολλούς από εμάς. Και πρωτίστως για τα παιδιά μας.

Γιατί νομίζεις οι αστυνομικοί δεν συνέλαβαν επ’ αυτοφώρω τον ελεγκτή και τον οδηγό ως συνεργό σε ανθρωποκτονία, όπως όφειλαν; Για σκέψου το λίγο. Οι αστυνομικοί παραλαμβάνουν το πτώμα του νέου και μαθαίνουν για την συμπλοκή που προηγήθηκε με τον ελεγκτή και τον οδηγό. Κι αντί να κάνουν το αυτονόητο, δηλαδή να συλλάβουν τους δράστες και να τους οδηγήσουν στον εισαγγελέα με την διαδικασία του αυτόφωρου, τι κάνουν; Απολύτως τίποτε. Συλλέγουν απλά τη σωρό του παιδιού και αφήνουν τους δράστες ελεύθερους αναγνωρίζοντας τους το δικαίωμα να δράσουν όπως έδρασαν. Έστω κι αν κόστισε μια ανθρώπινη ζωή.

Φαντάσου το συμβάν κάπως διαφορετικά. Φαντάσου το νέο να είχε σπρώξει με δύναμη τον ελεγκτή με αποτέλεσμα ο δεύτερος να βρει τραγική κατάληξη. Τι θα συνέβαινε τότε; Υπήρχε περίπτωση να γλυτώσει την αυτόφωρη διαδικασία ο νέος; Ούτε κατά διάνοια. Άσε που μέσα στο κρατητήριο σίγουρα θα βρίσκονταν τα γνωστά θρασύδειλα αποβράσματα που κάτω από την αστυνομική στολή φορούν τα εμβλήματα της συμμορίας του υποκόσμου με τον παραφύση μαίανδρο, ο οποίος παραπέμπει στη ναζιστική σβάστικα και θα το είχαν μαυρίσει στο ξύλο για παραδειγματισμό.
Και η δικαιοσύνη; Ποια δικαιοσύνη; Μέσα σ’ ένα τέτοιο καθεστώς όπου η έννοια του δικαίου έχει ταυτιστεί απόλυτα με το συμφέρον του ισχυρού και της εξουσίας η τέχνη κάθε δικαστή και εισαγγελέα συνίσταται – στην καλύτερη περίπτωση – «εις το να πλατύνη τα πράγματα και τα μυίας να μεταποιεί εις ελέφαντας,» όπως έγραφε ο Παύλος Καλιγάς στον Θάνο Βλέκα ήδη από το 1850. Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις ισχύει το χειρότερο, δεν είναι παρά τα εκτελεστικά όργανα της εξουσίας κι αυτών που κρύβονται πίσω της. Να γιατί οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν ο ελεγκτής κι ο συνεργός του είναι «ανθρωποκτονία εξ αμελείας». Έστω κι αν από τη στιγμή που ασκήθηκε φυσική βία εναντίον του νέου προκειμένου να κρατηθεί παρά τη θέλησή του, το «εξ αμελείας» είναι πρόκληση που προσβάλλει κάθε έννοια δικαίου.

Όμως, εδώ ακριβώς βρίσκεται το κουμπί. Το εντεταλμένο όργανο της εξουσίας, είτε πρόκειται για ελεγκτή, είτε για οποιονδήποτε άλλο, έχει δικαίωμα να ασκήσει φυσική βία, να ποδοπατήσει με τον πιο προκλητικό τρόπο την αξιοπρέπεια οποιουδήποτε πολίτη, ακόμη και για ένα αντίτιμο εισιτηρίου. Πρέπει ο ραγιάς να αισθάνεται ραγιάς σε κάθε φάση της καθημερινής ζωής του. Και πότε ο ραγιάς έχει πεισθεί ότι δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο εκτός από ραγιάς; Όταν πληρώνει αδιαμαρτύρητα και από φόβο ότι του απαιτεί η εξουσία, όσο παράλογο κι αν είναι, όσο κι αν θέτει την ίδια την επιβίωσή του σε κίνδυνο. Τα χαράτσια και ο αγάς που τα εισπράττει κάνουν τον ραγιά φιλήσυχο, έλεγε παλιά το δοβλέτι.

Κι αν χαθεί μια ζωή; Κι αν χαθεί η ζωή του παιδιού σου; Τι πειράζει; Το εντεταλμένο όργανο της εξουσίας το πολύ-πολύ να αντιμετωπίσει καμιά κατηγορία «εξ αμελείας» με όλους τους υπουργούς, τους αστυνόμους, τους εισαγγελείς, τους δικαστές, τους επιθεωρητές και τα υπόλοιπα θηρία της εξουσίας σε παρέλαση να εφαρμόζουν το νόμο, το δικό τους νόμο. Κι ο ραγιάς, ραγιάς.
Γιατί εκπλήσσεσαι; Γιατί κάνεις πώς δεν καταλαβαίνεις; Εμείς δεν τους έχουμε επιτρέψει να έχουν δικαίωμα ζωής ή θανάτου στα παιδιά μας; Χρειάζεται να πηδήξει και να σκοτωθεί ένα νέο παιδί ώστε να γλυτώσει τον εξευτελισμό για να αντιληφθούμε πόσο μηδαμινή αξία έχει μια ανθρώπινη ζωή σήμερα μέσα στο καθεστώς που ζούμε; Ειδικά όταν πρόκειται για τη ζωή ενός νέου. Θάνατος δεν είναι για τα παιδιά μας η ανεργία που με δόλιο τρόπο τα έχουν καταδικάσει; Θάνατος δεν είναι για τους νέους το αδιέξοδο μιας δουλειάς χωρίς μέλλον για ένα ξεροκόμματο, ή ενός μέλλοντος χωρίς δουλειά; Τι σε εκπλήσσει λοιπόν;

Γιατί σοκάρεσαι με τον ακαριαίο θάνατο ενός νέου και δεν εξεγείρεσαι με τον αργόσυρτο θάνατο μιας ολόκληρης νεολαίας, μιας ολόκληρης κοινωνίας κάτω από ένα καθεστώς που σε κάθε πτυχή του θέλει να εθιστούμε στο παλιό δόγμα του φασισμού, ότι μόνο η εξουσία έχει το μονοπώλιο της βίας. Τι κι αν πεθάνουν χιλιάδες σαν τον νέο που σκοτώθηκε για να γλυτώσει τον εξευτελισμό. Τι κι αν είναι το δικό σου παιδί. Τι σε νοιάζει; Εσύ θα βρεις χιλιάδες δικαιολογίες για να μην επαναστατήσει το είναι σου. Για να μην κάνεις κάτι. Για να μην κάνεις ότι περνά από το χέρι σου προκειμένου να βουλιάξει αυτό το καθεστώς και οι συνεργοί του, να αποτεφρωθεί από τις φλόγες της οργής ενός λαού που τον θανατώνουν εξεπιτούτου, με πρώτα τα παιδιά του, για να του αρπάξουν την πατρίδα, το βιός και το μέλλον του.

Αισθάνομαι να ξεχειλίζω. Όχι από οργή. Η οργή έχει εξαντληθεί προ πολλού. Ξεχειλίζω από μίσος για όλους αυτούς που μας έχουν φέρει σ’ αυτήν την κατάσταση να βλέπουμε τα παιδιά μας να τους στερούν το παρόν και το μέλλον, να αργοπεθαίνουν καθημερινά μπροστά στα μάτια μας. Και την ημέρα της κηδείας αυτού του νέου, του δικού μας παιδιού, που δολοφονήθηκε από ένα ολόκληρο καθεστώς δεν έχω παρά να διαβεβαιώσω με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο όλους τους κυρίους και τις κυρίες αυτού του καθεστώτος: Δείτε με τι ταχύτητα η άμμος χάνεται από την κλεψύδρα της ζωής σας. Πολύ σύντομα οι ανοιχτοί λογαριασμοί μαζί σας θα κλείσουν μια και καλή. Ο νόμος της ιστορικής ανταπόδοσης θα λειτουργήσει και πάλι για να αποκαταστήσει τη διαταραγμένη κοινωνική ισορροπία και την ανύπαρκτη δικαιοσύνη. Κι ως τότε στο μόνο που έχετε να ελπίζετε είναι στον οίκτο των θυμάτων σας, του απλού κόσμου, του κόσμου του μεροκάματου, που μέρα με τη μέρα λιγοστεύει επικίνδυνα για εσάς.

Κι όταν θα έρθει εκείνη η ευλογημένη ώρα όπου οι νεκροί και οι αδικημένοι θα βρουν τη δικαίωσή τους, ο αδικοχαμένος νέος, το δικό μας παιδί, θα βρίσκεται εκεί ολοζώντανο να σέρνει τον χορό της νίκης, σαν έναν λεβέντικο τσάμικο, ή ποντιακό πυρρίχιο, με τρόπο που μόνο τα καλύτερα παλικάρια της πατρίδας μας με αλύγιστη ψυχή και ακόρεστη δίψα για την ζωή ξέρουν. Κι εμείς, οι γονείς του, θα είμαστε εκεί να τον χαρούμε στην αυγή μιας νέας Ελλάδας.

Πέμπτη 28 Μαρτίου 2013

ΗΤΑΝ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2007 ΟΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ ΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ (video)

                      ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 29/03/2007

ΗΤΑΝ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2007  ΟΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ ΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ
Σαν σήμερα η Παιανία πνίγηκε στο αίμα οπαδού του Παναθηναϊκού νεκρός.

Ο Μιχάλης Φιλόπουλος (1985-2007) ήταν 22 ετών οπαδός του Παναθηναϊκού τον οποίο μαχαίρωσαν μέχρι θανάτου οπαδοί αντίπαλης ομάδας στις 29 Μαρτίου 2007 στην Παιανία. Μαχαιρώθηκε κατα την διάρκεια ενός αγωνα βόλει γυναικών μεταξύ  του Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού.

 Ο θάνατός του... προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στην Ελλάδα και πυροδότησε μια μεγάλη αστυνομική έρευνα σχετικά με τους οργανωμένους οπαδούς και τους Συνδέσμους.

Εξι χρόνια

Εξι χρόνια μετά, τίποτα δεν έχει αλλάξει.29 Μαρτίου 2007  Παιανία

 Ένα παιχνίδι βόλει γυναικών μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού είχε προγραμματιστεί να λάβει χώρα στις 29 Μαρτίου 2007 στην Παιανία,για το κύπελλο. Δεδομένου ότι αυτό ήταν αγώνας των γυναικών, δεν υπήρχε μεγάλη αστυνομική δύναμη. Οι οπαδοί και από τις δύο πλευρές βρήκαν την ευκαιρία να οργανώσουν μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση ανεμπόδιστη από την αστυνομία. Υπολογίζεται ότι 400 άτομα ήξεραν λεπτομέρειες για αυτή.

Σε «αιώνια» κάθειρξη τιμώρησε το δικαστήριο τον Μιχάλη Φιλόπουλο, ο οποίος σαν σήμερα στις 29 Μαρτίου 2007 δολοφονήθηκε από οπαδούς του ΟΣΦΠ. Η ψυχή του Μιχάλη ταλαιπωρείται μέχρι και σήμερα και θα ταλαιπωρείται όσο αυτοί που φέρεται να τον μαχαίρωσαν απολαμβάνουν την ελευθερία τους.
Έκλεισαν 6 χρόνια από τη μέρα που ένα παιδί 22 ετών έκλεισε τα μάτια για τελευταία χρόνια πληρώνοντας το τίμημα του φανατισμού. Κρίνουμε σκόπιμο να μην αναφερθούμε διεξοδικά στα γεγονότα της Λαυρίου. Το μίσος, η διχόνοια υπήρχε πάντοτε ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων. Όμως από το μίσος μέχρι τη δολοφονία υπάρχει μία τεράστια απόσταση που δεν μπορούσαμε ποτέ φανταστούμε ότι υπάρχουν μυαλά που θα τη διανύσουν.

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013

Ισόβια ο δολοφόνος του Ρουσάκη (ΟΛΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ +ΒΙΝΤΕΟ)

Ενοχή χωρίς ελαφρυντικά για τη δολοφονία Ρουσάκη




Την ενοχή χωρίς ελαφρυντικά του κατηγορούμενου για τη δολοφονία του Γ. Ρουσάκη τον Σεπτέμβριο του 2011 στο Ηράκλειο σε συμπλοκή οπαδών του Παναθηναϊκού και του ΟΦΗ, πρότεινε την Τετάρτη η εισαγγελέας.



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ (ΠΑΤΑ ΕΔΩ)


Ολοκληρώθηκαν την Τετάρτη στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Κρήτης οι απολογίες για το φονικό στην παραλιακή λεωφόρο του Ηρακλείου τον Σεπτέμβριο του 2011. Η εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή χωρίς ελαφρυντικά του βασικού κατηγορούμενου, λέγοντας μάλιστα ότι δεν προκύπτει από πουθενά άμυνα από μέρους του.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ η εισαγγελέας εξέφρασε τη λύπη της που και αυτή τη στιγμή της απολογίας, ο 26χρονος δεν συναισθάνθηκε τις συνθήκες και δεν έδωσε τη δυνατότητα στο δικαστήριο να του αναγνωρίσει, ίσως, κάποια ελαφρυντικά.

Αναφορικά με τον 23χρονο συγκατηγορούμενό του, η εισαγγελέας πρότεινε απαλλαγή από την κατηγορία της άμεσης συνέργειας στην ανθρωποκτονία καθώς, όπως είπε, δεν προέκυψε ούτε καν απλή συνέργεια. Δηλαδή, ο 23χρονος είδε το μαχαίρι του 26χρονου, δε συμμετείχε σε εγκλωβισμό του θύματος αλλά δεν ενθάρρυνε κιόλας. Προέκυψε, όμως, πρωτοβουλία από τον βασικό κατηγορούμενο προς αυτή την κατεύθυνση.

Η ίδια πρότεινε απαλλαγή και για τους 7 εκ των 19 κατηγορούμενων ενώ και για τους υπόλοιπους πρότεινε να μην κριθούν ένοχοι για την κακουργηματική πράξη της διατάραξης κοινής ειρήνης από άτομα με καλυμμένα τα πρόσωπά τους αλλά για πλημμεληματικές πράξεις. «Πιθανολογούμε τι μπορεί να συνέβη, αλλά θα στηριχθούμε στα αποδεικτικά στοιχεία. Η πρότασή μου είναι απαλλακτική. Να αναλογιστούν τις ευθύνες τους όσοι έχουν συνείδηση της πράξης τους η οποία με λυπεί και με προβληματίζει», είπε στην αγόρευσή της.
«Ένιωσα ότι κινδύνευα άσχημα»


Στην απολογία του για όσα συνέβησαν τη μοιραία νύχτα που έχασε τη ζωή του ο 19χρονος Γιάννης Ρουσάκης, ο 26χρονος βασικός κατηγορούμενος (και προφυλακισμένος) για τη δολοφονία είπε μεταξύ άλλων: «Δεν μπορώ να σας εξηγήσω τι γινόταν εκείνο το βράδυ. Εκεί δεν γνώριζες ποιος σε βαράει και ποιον χτυπάς. Ήταν λάθος μου, το ξέρω. Αισθάνθηκα κίνδυνο εκείνη τη στιγμή που τους είδα να έρχονται κατά πάνω μου. Δεν γνώριζα το Ρουσάκη. Λυπάμαι πάρα πολύ για το θάνατο του άτυχου παιδιού. Ήταν λάθος όλων μας. Εγώ κατανοώ το δικό μου, γι’ αυτό και είμαι εδώ και σας μιλάω. Δεν ανέφερα ποτέ τη φράση “τα μαχαίρια μπροστά”. Από το στρίμωγμα αιφνιδιάστηκα. Εκείνη τη στιγμή με το μαχαίρι δεν μπορώ να ξέρω αν ήταν μία ή δύο οι μαχαιριές. Ένιωθα ότι κινδύνευα άσχημα. Δεν ήθελα ποτέ μου να χτυπήσω κάποιον, να προκαλέσω κακό». Σε ερώτηση γιατί πέταξε μετά το μαχαίρι, είπε πως το έκανε από φόβο.

Ένταση, ωστόσο, προκάλεσε η απολογία του 23χρονου συγκατηγορούμενου, ο οποίος φέρεται να βρισκόταν στην πεζογέφυρα και να συμμετείχε στη συμπλοκή, με βάση τις καταθέσεις του 26χρονου αλλά και ενός εκ των δύο ανηλίκων. Ο 23χρονος αμφισβήτησε την κατάθεση του 16χρονου, υπονοώντας ότι κάποιος του υπαγόρευσε το τι θα πει. «Δεν τον ξέρω, δε με ξέρει», είπε ο συγκατηγορούμενος, ενώ ερωτώμενος από την εισαγγελέα αν νιώθει αδικημένος για το ότι βρίσκεται μεταξύ των κατηγορουμένων, απάντησε καταφατικά. «Έμεινα μέσα άδικα 6 μήνες. Έχουμε να γελάσουμε στο σπίτι ενάμισι χρόνο», είπε, για να του απαντήσει η πρόεδρος του δικαστηρίου: «Η οικογένεια του θύματος δε θα γελάσει ποτέ. Ούτε η δική σας θα γελούσε αν ήσασταν εσείς στη θέση του θύματος».

Όπως προκύπτει από τις απολογίες (με τους οπαδούς του ΟΦΗ να έχουν απολογηθεί σχεδόν όλοι και έναν μόνο οπαδό του Παναθηναϊκού να έχει ολοκληρώσει την απολογία του), κανένας δεν ξέρει τίποτα, κανένας δεν είδε κανένα, ενώ όλοι τοποθετούν τον εαυτό τους στην παραλιακή λεωφόρο να παρακολουθούν όσα εκτυλίσσονταν. Άλλος ισχυρίζεται ότι έπινε ποτό σε κοντινό μαγαζί και περνώντας είδε τί γινόταν, ενώ ο 23χρονος ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν δίπλα στους αστυνομικούς όπου βρέθηκε αφού δέχτηκε ένα τηλεφώνημα ότι κάτι συνέβαινε.
Η παρέα του Γιάννη Ρουσάκη ανέφεραν ότι ενώ έρχονταν στο Ηράκλειο για καφέ, δέχτηκαν ένα τηλεφώνημα από το οποίο ενημερώθηκαν ότι κόσμος είχε συγκεντρωθεί στο Παγκρήτιο Στάδιο. Πάρκαραν το αυτοκίνητο του 19χρονου θύματος, λίγο μετά την πεζογέφυρα, κοντά σε ταβέρνα και κατέβηκαν. Ο ένας ισχυρίστηκε ότι αμέσως δέχτηκε μια πέτρα στο κεφάλι και λιποθύμησε, ενώ όταν συνήλθε είδε το φίλο του να κρατάει την κοιλιά του και να πέφτει. Μαζί με ένα ακόμη φίλο του τον βοήθησαν, ενώ δέχτηκαν και πάλι επίθεση. Τότε ο ένας εκ των δύο έφερε κοντά το αυτοκίνητο του Ρουσάκη, ενώ δέχονταν για ακόμη μια φορά επίθεση, έβαλαν μέσα τον 19χρονο, ο οποίος ξεστόμισε «είμαι καλά» και μετά κατέρρευσε.

Ισόβια ο δολοφόνος του Ρουσάκη

Ένοχος χωρίς κανένα ελαφρυντικό κρίθηκε ο 26χρονος, ο οποίος το Σεπτέμβριο του 2011 μαχαίρωσε τον άτυχο Γιάννη Ρουσάκη. «Καταπέλτης» η Εισαγγελέας, ξέσπασαν οι γονείς!


Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν βαρύτατη για τον 26χρονο, καθώς δεν του αναγνωρίστηκε κανένα ελαφρυντικό. Την ίδια ώρα αθώοι κρίθηκαν τόσο ο 24χρονος που κατηγορείτο για άμεση συνέργεια στο έγκλημα, όσο και οι 8 από τους κατηγορούμενους ενώ για τους υπόλοιπους υπήρξε καταδίκη μόνο για τη διατάραξη ειρήνης.

Οι γονείς του θύματος, μετά τις αγορεύσεις των δικηγόρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων, φορτίστηκαν συναισθηματικά. Έτσι, μόλις ολοκλήρωσε την νέα της τοποθέτηση η Εισαγγελέας, με την οποία εμμένει στην χθεσινή της ζητώντας την καταδίκη του 26χρονου για το φόνο του Γιάννη Ρουσάκη, οι χαροκαμένοι γονείς ξέσπασαν σε λυγμούς!

Είναι χαρακτηριστικό ότι σηκώθηκαν από τις θέσεις τους και χρειάστηκε η παρέμβαση των ψυχραιμότερων για να συνέλθουν και να ηρεμήσουν! "Να αποδοθεί δικαιοσύνη" φώναξαν μεταξύ άλλων, με τους παρευρισκόμενους στην αίθουσα να συγκλονίζονται από το θέαμα.


Η ΠΟΙΝΕΣ

Η έδρα ανακοίνωσε την ποινή σε κλίμα έντασης και η διαδικασία σημαδεύτηκε πριν από λίγα λεπτά από το ξέσπασμα οργής της μητέρας και του πατέρα του αδικοχαμένου Γιάννη Ρουσάκη. Είσαι φονιάς, φώναξαν εναντίον του 26χρονου που καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων. Νωρίτερα η έδρα δεν έκανε δεκτό το αίτημα των συνηγόρων του 26χρονου για ελαφρυντικά, όπως η ειλικρινής μεταμέλεια.

Στον 26χρονο επιβλήθηκε ποινή ισόβιας κάθειρξης, και 5 έτη και 6 μήνες, στον 24χρονο που ήταν και ο βασικός συγκατηγορούμενος επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών και 6 μηνών, ενώ στον άλλο βασικό κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 4 ετών και 9 μηνών. Στους υπόλοιπους κατηγορουμένους το δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 ετών και 5 μηνών, για τα οποία όμως θα ασκήσουν έφεση και θα αφεθούν ελεύθεροι.

Αυτή την ώρα, εκκενώνεται η αίθουσα του δικαστηρίου από φίλους των κατηγορουμένων αλλά και από τους συγγενείς του θύματος, προκειμένου να μεταφερθούν οι καταδικασθέντες. Η απόφαση του δικαστηρίου έγινε δεκτή χωρίς αντιδράσεις, ενώ ο πατέρας του θύματος ευχαρίστησε την δικαιοσύνη, μετά το άκουσμα της απόφασης.